Mustafa
@Rust
rodion kuluna da de.
Denize varana kadar gökyüzünü seyrettim. İhtiyar’ın kamyonetinin arkasında on altı saatlik bir yolculuk. Sarsıntıdan götüm çürüdü. İki kere mola verdik. Bana kalsa gerek yoktu ama İhtiyar “Ben senin gibi malı çıkarıp yola salamıyorum,” dedi. Adamın işemesine de karışacak halim yok ya. İlk molada bir ağacı suladık. İkincisinde hem kamyoneti hem de kendimizi mazotladık. Babadan kalma mukavva bavulun bir yerlerinde yolluk bulundururum mutlaka. En az bir şişe. Neşeli olduğum vakitlerde ‘her ihtimale karşı şişesi’ koymuştum adını, yakışır. İlk yudumda afalladı İhtiyar, öksürerek ana avrat küfretti. N’aparsın, benim mazotu kaldıramaz her bünye.Küfür, alttan iki dişi eksik ağızdan hoyrat bir tıslamayla çıkınca rahatladım. Nefretini anında söyleyip tüketen insanları severim. Böyle sahici adamlar kalmadı artık.
Sabahın bir vakti geldik benzin istasyonuna. Ne umutlarla açılıp ne umutlarla viraneye dönen bir yer. Pompanın başında sivilceli bir delikanlı. Kamyonetin az ilerisinde, ellerinde bir şişe, pislenen iki herif. Manzaranın bu tanıdık halini ancak bir kız bozabilirdi, o da oldu. Benzincinin kızı ağzında çüküm kadar bir sakızla yanaştı bize. “Babam zıkkımlanacaklarsa çekip gitsinler diyor,” dediğini sakızın sinir bozucu caklamalarının arasında zar zor anladık. Kızın omzunun üzerinden içeri baktım. Deyyus herif gözdağı vermek için çifteye fişek sürüyordu. Vidalı kapağı iki tur döndürüp şişeyi cebime attım. “Babana dikkat et ufaklık,” dedim kıza, “fazla yaşamaz bu kafayla.” Lafıma hazırlıklıymış kancık, hemen bir orta parmak çekti bana. İlk boğumdan kopmuştu parmağı, üzüldüm.
Postanede çalışırken parmaksız bir herifle tanışmıştım. Çocukken matbaada çalışmış. Kağıt kesiği fenadır ama kağıt keserken parmaksız kalmak daha fenadır.
Konuyu uzatmadık, hemen topukladık o zavallı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"hayırdır birader," dedim. hayır, şer falan terminolojiye hakimim sonuçta, alışkın olduğu damardan giriyorum.
"inancım kalmadı artık. nereden geldiğimi anladım," dedi.
"tanrıyı reddettiysen ya amip ya maymun, hangisi" diye sordum.
"ikisi de aynı kökenden geliyor," diyor bana.
"o iş öyle değil," derken araya girdi.
"bizi uzaylılar bıraktı dünyaya," dedi. hesaba katmadığım dördüncü bir seçenek sundu.
"uzaylı işi yaş iş. nereden vardın bu kanıya?"
"neyşınıl'da ufo belgeseli izledim, mantıklı geldi."
"bu kadar basit mi ismet ya? bugüne kadar sen tut o kadar namaz kıl, oruç tut, her şey bir ufo belgeseliyle mi çökecekti?"
"sorma, ben de hiç beklemezdim." dedi.
"hala tereddütte olabilirsin, kendinden emin olana kadar içme bira istersen birkaç gün daha."
"yok yok eminim, ver bir bira, tadını hep merak etmişimdir. tuzlu fıstık varsa biraz da ondan koy."
"beyaz leblebi ister misin?"
"raconu oysa koy, senin zevkinse siktir et, tuzlu fıstık ver."
Ercan Mehmet Erdem