Rüya
@Ruyaheryerde
Hayatta kalma mücadelesini yaşamaktan zevk almaya dönüştürmek için edebiyata sarılan
İstanbul
31 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sabitlenmiş gönderi
İlk kez nefes alıyormuş gibiydim .sanki sonunda birileri beni içinde boğulduğunu düşüncelerden çekmişti . İnanılmazdı , içimde beni ne kadar çok değiştirmişti , sonunda , iyiyim dedim . Uzun yıllar , günler ve saatler sonra beni içten içe kemiriyordu . Kafamın içindeki küçük kız gibiydi ,yatağın altında saklanan ve sonunda acılarından çekilerek güvenliğe erişen .
Güvenlik ...
Anlamını kurtarıldığımda öğrendiğim kelime .
Ben prenses değilim . Dolayısıyla, eğer beni yakışıklı bi prensin kurtardığını düşünüyorsanız , hatanız var demektir. Ben kendi kendimin kahramanıydım . Beni boğan şeyden kendimi ben kurtardım . Böylece o yatağın altından çıktım . Aynamın önünde durup dedim ki : Bu benim gerçekliğim , Bu benim hikayem , Bu benim savaşım .
BUNU KAZANACAĞIM
Rüya tekrar paylaştı.
Her şey senin istediğin gibi mi olmalıydı?
Ben bile değişmeliydim sana göre.
Tüm hayallerimi geride bırakıp,
Kölen olmalıydım bir yerde.
Benden istenilen neydi, hiçbir şey anlamadım.
İki dünyam vardı ayrı;
Birisinde hep verdim, hiçbir şey almadım.
Öteki; çocuk, özgür… Orada sadece sen vardın.
Sevdiklerin vardı elbet, benim de.
Uzaktan izledim; içimdeki sen o değildin.
Kaç bahar sensizim, sorma artık.
Yüreğim bencildi, seni yalnız sakladı.
Şu çadır kuran çingeneleri görüyor musun?
Ne kadar da mutlu, neşeli…
Gözlerinde umut pırıltıları…
Onlar; kaldırımlarca, gecelerce özgür.
Özgürlük neydi?
Sevgiliyle el ele sahilde yürümek mi,
Yoksa uçan kuşlar gibi göklerde süzülmek mi?
İki de aydınlığa giden bir çift gören göz müydü, neydi?
Şairin dediği gibi, ayrı yaylalarda yeşeren otlar
gibi mi bekleyecektik çürümeyi?
Hasretimi söyleyecek gücüm kalmadı.
Benim dünyamı kimse anlamadı.
Şimdi geç kaldık, sorma artık.
Yüreğim bencildi, seni yalnız sakladı.
Beni asıl üzen şey , senden kaçsam bile sana sığınmak için dönen beni , bu denli çaresiz bırakırken acımadı mı için ?
Kırdığın kalbim ellerimde kapına gelip sana ağlayan bana merhametin yok muydu hiç?
Ne zaman vazgeçtin benden , hangi gün hangi gece hangi sabahta ?
Söyle , söyle bileyim
Nasıl vazgeçilir söyle
Böyle severken seni böyle kendinden vazgeçmişçesine
Doğan günden umut kesmişçesine
Söyle vazgeçeyim senden
Söyle aldığım nefesin anlamı olsun sensiz
Yaşama dair bi inancım olsun
Yarına umudum olsun yalvarırım söyle
Rüya tekrar paylaştı.
Beni anlamıyorlar.
Ben, bu kulaklara göre ağız değilim.
Ateş oldum, yanıp tutuştum kendi düşüncelerimden.
Niye bu katılık, bu güvensizlik, bu nefret?
Derisini değiştirmeyen yılan,
kafasını değiştirmeyen insan,
ölmeye mahkumdur.
Sadece bir aptal sürekli taşlara ya da insanlara takılır.
Bazı sırlar vardır, yalnız dostlara anlatılacak.
Bazı sırlar vardır, dostlara bile anlatılmayacak.
Bazı sırlar vardır, kendimize bile açıklanmayacak.
Neyse,
Doğrular ve yanlışlar yoktur, sadece yorumlar vardır.
Beni anlamıyorlar.
Ben, bu kulaklara göre ağız değilim.
Karşılığında bana yoldaşlık sunmayan kişilerin, yalnızlığımı çalmasından nefret ederim.
Uzun bir süre uçurumun içine bakarsan,
Uçurum da senin içine bakar.
Hem kim mutlu edebilir seni,
Sen hazır değilsen?
-Nietzsche