L

L
@Ryuzaky
Kendimden başka hiçbir eksikliğim yok. Franz KAFKA
Reklam
Tek sığınacağı kapı kalmıştı ve her zaman olduğu gibi o kapıyı çalacaktı yine.Bu zamana kadar tüm dertlerine çare buluştu gizemli ve bir o kadar da açıkta olan kapı.
Uçuşun başlangıcı ve sonu vardır sen kuşu hatırla..
Ağır adımlarda sona doğru gidiyor kahramanımız.Sağ eli havada,hafifçe arkaya döner gibi oluyor ama bakmıyor.Yoluna kaldığı yerden devam ediyor.Adımları öncekilere göre daha da yavaşlıyor.Aslında kahramanımızın da gidesi gelmiyor.Bir an evvel geri dönmek istiyor ama o gücü bulamıyor kendisinde.Bir güç alıp çekmeli onu bu çetrefilli yoldan.Her sona yaklaşan adımından rahatsızlık duyuyor.Durmalı ayakları kendiliğinden,kendisi başaramıyor bir türlü.Sona iyice yaklaşıyor artık ayakları da benimsemiş bu durumu.Durmak gibi niyeti yok artık kahramanımızın.Her bir adımını sona yetişmek için atıyor artık.Geri bırakılan derhal bırakılmalı.İyice acı çekmekten yorulmuşa benziyor.Artık düşünmüyor sadece yürüyor.Sona birkaç adım kalıyor,duraksar gibi oluyor.Geri dönmek mi istiyor acaba.Geriye doğru bir bakış atıyor;mahzun ve içten.Hafif bir gülümseme beliriyor suratında.Tüm bu yaşanmışlıklardan dolayı teşekkür eder gibi.Havada olan eli de yavaşça aşağı iniyor artık.O heybetli kişi ağırdan gidiyor.Hayır kaybolamaz ortadan,adımlarını tersi yönden atmalı.Ama durmuyor,durmak gibi niyeti de yok ne yazık ki.Sadece gidiyor..
Bu yükü daha uzun süre taşıyamacağını anlamıştı genç.Son adımlarını atacak ve düşecekti.Sonra kalkmayacaktı,kimsenin onu kaldırmasını istemeyecekti.Yükünün altında ezilip gidecekti,bir parça bile izi kalmaksızın.Silinip gitmek..