Kızlar, annelerinin kaderini yaşar, derler.
Kimi bu kaderi dua sınır kimi lanet…
Ama her kız çocuğu, bir gün annesinin acısına benzer bir yerden geçer.
Kalpten kalbe görünmez biri gibi; bazen sessizce, bazen haykırarak…
Talia Alaz Boratav’da geçmişti.
Çünkü bazı kaderler, ne kadar inkar edilse de kanla yazılmıştı.
Bazı yollar, daha yürümeden yürekleri parçalardı.