Servet Balıbey
@SERVETBALIBEY
Bir dünya düşlüyorum,
bulut;
Bebek gülüşünden,
Toprak;
en temiz hisler gibi,
bereket dolsun.
Yağmurlar,
gülenlerin üstüne yağsın sadece.
somurtan her ifade,
Hiçbir yüz bulmasın
Bu benim dünyam olsun,
Tüm vatandaşlarım,
Çiçekler gibi kardeşler olsun.
Binbir renk, binbir desen
Her bir yaprak kendi dilinde konuşsun,
Küslük diye bir sözcük olmasın hayatta
Gözyaşı denilen şey,
gözleri silsin ve sevinçten aksın,
Ve Güneş,
her sabah bu kardeşliğin ufkunda doğup batsın...
Ne bir duvar olsun arada, ne de tel örgü
Dikenler bile çiçek açsın,
yanlışlıkla batacak tırnak bile olmasın
Tarif ettiğim dünya,
Bu göğün altında olsun
sadece iyiliğin hatrı bilinsin, onun adı anılsın
Kimi sapsarı bir başak,
Göğü kağıt gibi yırtsam, arkasını görmeye
Bu devasa boşluktaki tüm anlamı bilmeye
Yıldızlar boncuklar olmuş, dizilmişler yalanla,
Kanmam ben bu masala, bu sahte hikayeye
"Uzak" dediğin nedir? Ayağımın altında
Gördüğün tüm ışıklar, bükülmüş avucumda
Evren serilmiş halı, geniş mesafeler dar
Gönül gözümü büker, iğne deliği kadar
Ama her bir düğümde, binbir düğümle saklı
Ben ki bir "hiç" içinde, tüm anlam bende saklı
Sırtımda koca dünya, önümde sonsuz ufuk
Fişim var akım gergin, hayat dallı budaklı
Her şey bir rüya gibi, perdeler çekilince!
Mesafe bir yalanmış, göze uyku girince
Aradığım hakikat, secde yerinde nokta
Bütün noktalar orda, alnın yere değince
Gökleri bir bez gibi, katlayıp ver elime
Adım yürüt mesafe, al alemler içine
Almak isteyen yok mu, bir adım öne gelsin
İnsan bakarak görmez, Girmeli o gönlüne
"Soğuk!" dersin, ürperti iliklerine işler,
Gözüne korku salan, geri gelmez gidişler.
Bir hileli aynadır, baktığın tüm yıldızlar
Ruhun iğne ucunda, tüm dünya ve güneşler