Hak edilmemiş fazla yüklerimizde bir başkasının kaderine ait bir şey varmış duygusuna kapılırım,yaşadığım uzun yıllar da bunun tersini kanıtlamaya yetmemiştir.
O zamandan beri kendimin ve başkalarının korkularını unutmayı öğrendim ama yangınların parlak aydınlığında o gözlerde gördüğüm umutsuzluğu hiç unutmadım.
...kendimi kadınların arasında erkeklerin arasında olduğundan çok daha rahat ve güvende hissettim. Belki biz erkekler tarihi sertliğimiz ve kabalığımızla durmadan dünyayı altüst ederken , kadınların dünyayı ayakta tuttuklarına olan inancım da bundan kaynaklanıyordur.