Hangi kaçış uğultusunu dindirebilir içinizdeki mavi karlı ormanın
hangi çınar
dallarının kırıldığı yerden inlemez
sonunda dağlayanı olmuşsa ömrünüzün
o sağanaktan arda kalan
sargılar sarabilir mi yaralarınızı
o liman yürekte değilse eğer
artık nerelere sığınır insan.
Ey umut
utandırma beni
serme yorgun dalgalar gibi
keskin çakıltaşlarında sendeleyişimi
bir sevgi kırılmasıydı
bir boran
izlerimi silen tipi
üzülmüşlüğünle gözgözeyken
bakma öyle
yanaklarımda acıyor
gözlerinin sıcak izi