Aleyna
@SFl88
21 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
RAHİP LAWRENCE
Kutsal Ermiş Francis adına! Bu ne değişme!
Büyük bir aşkla sevdiğin Rosaline’i,
Öylece, çabucak bıraktın ha! Gençlerin sevgisi, Yüreklerinde değil de gözlerindeymiş demek.
Meryem Ana aşkına! Hem Rosaline için
Nice gözyaşlarıyla yıkandı solgun yanakların;
Bu tuzlu sular çeşni vermek içindi sözde aşkına, Ama tat tuz bırakmadı ağızda.
Güneş yok etmedi henüz gökteki ahlarını,
Şu benim ihtiyar kulaklarımda
Eski iniltilerin çınlar hâlâ.
Yanağının şurasında bak duruyor işte
Daha silinmemiş eski bir gözyaşının izi.
Sen sen olsaydın eğer, acılar da senin olsaydı, Sen de, acıların da hep Rosaline için var olacaktınız.
Bu kadar değiştin ha! Öyleyse, unutma şu yargıyı:
Güçsüzse erkekler, kadınlar düşer.
Reklam
ROMEO-
Saklar beni onlardan gecenin pelerini;
Beni bulsunlar ne çıkar, yeter ki sen sev beni:
Geç ölmektense senin sevginden yoksun Yaşamıma son versin kinleri daha iyi.
JULIET-
Benim düşmanım olan adındır yalnızca
Sen sensin, Montague olmasan da.
Hem Montague nedir ki? Ne eli bir erkeğin,
Ne ayağı, ne kolu, ne yüzü, ne de başka bir parçası.
N’olur başka bir ad bul kendine.
Adın ne değeri var? Şu gülün adı değişse bile Kokmaz mı aynı güzellikte?
Romeo’nun da adı Romeo olmasaydı, Kusursuzluğundan hiçbir şey kaybolmazdı.
Romeo, bırak, at bu adı!
Senin parçan olmayan
Bu ada karşılık al bütün varlığımı.
ROMEO-
Alıyorum öyleyse sözünü dinleyerek.
“Sevgilim” de ki, vaftiz olayım yeniden;
Romeo değilim bundan böyle ben.
JULIET-
Kimsin sen? Böyle geceye gizlenerek
Sırrımı öğrenmeye gelen kim?
ROMEO-
Bilmem nasıl söylemeli kim olduğumu
Bir ad kullanarak! Ey güzel ermiş,
Nefret ediyorum adımdan ben de
Sana düşmandır diye.
Ben yazmış olsaydım, şimdi yırtar atardım onu.
JULIET
Ah, Romeo, Romeo! Neden Romeo’sun sen?
İnkâr et babanı, adını yadsı!
Yapamazsan, yemin et sevdiğine,
Vazgeçeyim Capulet olmaktan ben.
...
Bak, nasıl da dayamış yanağını eline!
Ah, eline giydiği eldiven olaydım da
Dokunaydım yanağına.
JULIET-
Aaah!
ROMEO-
Konuşuyor. Ey parlak melek, konuş yine!
Sen göz kamaştıran bir parlaklık veriyorsun geceye;
Cennetin kanatlı ulağısın başımın üstünde,
Tıpkı ölümlülerin hayretle açılan gözlerine göründüğün gibi.
Tembel bulutlara binip uçarken o havanın kucağında,
Onu seyreden insanlar gibi hayranlıkla,
Öylece bakıyorum ben sana.
Reklam