zapkinus

N'eylersin böyle gelir anlık arzular Anlamsız utangaç öpüşler hatıramdalar Haksızlık etmemek adına arzuları yatıştır Ruhunu tamamlamadıkça Bu başka bir bedenden kaçıştır Yatalak bir bakıştan kalır şimdi gözlerin Anlamsız ama davetkar Bırak ruhuma yansısın hislerin Ben ki o zaman elbet gelirim Ancak şimdi bu vakitler için oldukça yersizim
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bir ömre ne çok şey sığdırabilir değil mi insan pêk çok kişi ,anı ve pek çok acı... Mutlulukların anlık etkileri varken ,mutsuz anıların kötü huyları vardır ;unutulmamak gibi.Bazen sevdiklerinin susması dahi gelecekte seni yorgun bi adama dönüştürür.Sevdiğin birisi tarafından bırakılan bir yük o bu dünyadan göçüp gidince hala omzundaysa girdiği duygu karmaşası içinde boğulur insan .Her ne kadar boğulsada insan, akıntıya direnen bi dal parçası gibi direnir .Direnirken sevgi bağları kurar ,zaman sonra sevmekte ustalaşır.Derin bir ruh için acı çekecek pek çok şey vardır aslında .Ama ruhu derin yapan yaşanmışlıklar mıdır bunu asla bilemeyeceğiz çünkü daima bizi sarsacak derin yaralara sahip olacağız .
Zamana bıraktıklarımız ölümle yarışta
bulunduğun bütün hayatlardan silinme arzusuyla bi otogarda ayağınla izmariti söndür