"İnsanın kusuru kemalidir."diyor İbn Arabî."İnsan kusurlu olmasa onu Tanrı sanırdık."
Yorgunluğumuz , başarısızlığımız,düşmelerimiz, kusurlarımız bizim gamzelerimizdir.Bilindiği gibi gamze de bir yüz kusurudur fakat ne hoş bir kusur!
Atom-altı parçacıklar daima "bir varmış bir yokmuş" düsturuna göre hareket etmekteler.Yıkılıp yeniden yapılanıyorlar.Bu da aslında varlıkta bir kesinti demek.Gördüğümüz her şey bir var bir yok.Sadece biz bunu duyularımızla algılayamıyoruz.
Dünyanın düşülen bir batakhane olduğunu, insanın kötü yola düştüğünü söylemekle tövbesi kabul edilen insanın imtihan için bu okulda olduğunu söylemek arasında fark vardır.
İkisi umutsuzluk yahut umutla yeniden başlamak gibi farklı duygu durumlarını oluşturur.