Fatma İpek
@STER_
Ben gönül okşayıcı bir sersemlik içindeydim. Duyduğum her şey yeniydi. Gördüğüm her şey de ilginçti. Gece evimize döndüğümüz vakit ben artık başka bir adam olmuştum.
Rüzgar, sarhoşlukla eşti ve ben aşıktım.
Ben şairlik ilmini öğreniyordum. Ama beni sarıp sarmalayan şairlik havasında garip bir neşe vardı. Beni, kaybolmuş tecrübelerin huzuruna götürüyordu.
Kumların alçakgönüllülüğü öğreticiydi. Ufkun olduğu bir yerde, alçakgönüllülüğün olmaması düşünülemezdi.
Biz, genişlik ve ferahlığın çocuklarıydık. Geniş ufukları övüyorduk. Zaman, bizim nefesimizde akıp gidiyordu.