Sen çimenlere yatıp uyuyakalırdın ,
Ben banklara tünemiş uykusuz
Sen ot içerdin duman kusardın geceye
Ben tek sigaralık ciğerimle öksürüklerde
Sen aşka inanmazdın,
sen inanmazdın
Ben maviye inanırdım
Boynumdaki yorgun damarların mavisine
Beyaz dalgaları omuzlayan deniz mavisine
Denizin bittiği yerde başlayan göğün mavisine inanırdım
Bir de ensemdeki dövmeye inanırdım;
’Kuş ölür sen uçuşu hatırla’
Kaynak:
Tüm duyguları veren Rab değilmidir
Mutluluğuda hüznüde korkuyuda cesaretide
Korkuların kölesi olmak evlamıdır
Korkmadan tedbirsiz yaşamakta cesarettenmidir
Korku en çok kime zarar verir
Sanamı sevdiklerine mi
Korkun nedendir sevdiklerine zarar grlmesindenmi
Sevginede sevdiklerinede zarar veren zaten korkuların değilmidir
Aşabilsen korkularını açsan pencereni umut bahçesine
Çiçekler güller tertemiz çoşkun pınarlar...