En önem verdiğim şey hayatımdaki insanın yanında olmasam bile beni de hesaba katarak davranması. Duruşu, davranışı bile beni hesaba katarak olmalı. Asıl bağlılık budur, yanında değilken de varlığına saygı göstermek ve bunu yaparsam nasıl hisseder diyebilmek.
Mental olarak o kadar yoruldum ki dümdüz bir sakinlik istiyorum. Yıkıcı kavgaları değil konuşabilmeyi, gürültülü eğlenceleri değil de sevdiklerimle kendi halimizde oturup sohbet edebilmeyi istiyorum. Kimsenin kimseyi şüpheye düşürmediği sırt sırta verilen küçük çevreli bir hayat.
Aran bozulmasın diye yırtındığın herkes sadece kendini düşünüyor. Zor anında koşarak gidiyorsun, genel olarak sürekli alttan alıp kendinden veriyorsun sonra kendini hep haklı sanıyor. İnsanlarla arana bir çizgi koyup o çizgiyi bir adım bile geçmemek psikolojik bir tedavi şekli.
Yaşadığın ilişkide sana sahip olduğu için kendini şanslı gören, seni kırmaktan çekinen ya da kırdığında kaybetmekten korkup telaşlanan birini görmek çok güçlü hissettiriyor. Birinin kalbinden emin olmak yeter.
İnsan ilişkilerini o kadar zorlaştırdınız ki kimse aslında kastettiği şeyi söylemiyor, kimse net değil, her şeyin altında başka bir şey var, herkesin korkunç taktiksel hareketleri var.. Çıkarlarınızı elde etmek için yaşıyorsunuz sadece.