Herkesle aynı frekansı yakalayamayız, yakalamak zorunda da değiliz zaten. Duygusal olarak bütün ihtiyaçlarımızı bir insanın karşılamasının mümkün olmadığını düşünüyorum. Güldüğümüz kişilerle, ağladığımız kişiler, konuştuğumuz kişilerle, beraber sustuğumuz kişiler aynı olmayabilir. Eşimizin bizde ki yeri ayrıdır, annemizin ayrıdır. Hocamızın bizde yeri ayrıdır, arkadaşlarımızın ayrıdır. Arkadaşlarımız arasında da farklılıklar olur. Annemizden gördüğümüz merhameti eşimizden beklemeyelim. Hocamızdan aldığımız aklı, arkadaşımız da bulamayız. İnsan, farklıdır. Bazen hocamız, eşimizin bizi anlamadığı yerde daha iyi anlar. Bu eşimizin suçlu olduğunu göstermez. Kalbimizde insanların yerlerinin farklı olması arızalı bir durum değildir. Yeter ki hatlarda karışıklık yapmayalım. Omuzunda ağlayacağımız insanların yanında kahkaha atmayalım