Reklam
"Seni böylesine severken, hep senin yanındayken... Senden ayrılayım da yine mutlu kalayım, öyle mi?"
Sevgiyi ne kadar da güzel betimlemektir Wertherinki. İnsan kalbinin derinlerinde var olan ve karşılığını bulamadığı sevgiye ne güzel betimlemeler yapmış! Okuyanda bile çıkmaz duyguların içine sürüklendiği bir ruhsal duruma yol açan bu kitap aşık olmayanı aşık eder, aşık olanı da öldürür.
Wertherin karşılık bulamadığı aşkı her geçen gün umutlarını da yitirmesine sebep olur. Varlığından bile mutlu olduğu Lottenin bir başka adama ait olması, belki de Lottenin Wertheri bu derin duygularla sevmemesi onu bu çıkmaz sona götürmüştür.
Sevginin bu kadar saf bu kadar temiz halini bu denli okurun içine işleyen ve sevmenin, gerçek sevginin, ne olduğunu okurun iliklerinde hissettiği bir kitap.
Werther gibi derin duygulara sahip bir başkasının werther kadar dayanabileceği meçhul. "Senin için kendimden vazgeçiyorum." Dedi ve sonsuzlukta kavuşacağına emin olduğu Lotteye veda ederek dayanamadığı duygularını dünyada bırakıp Lotteyi sonsuzlukta beklemeye gitti.
Kesinlikle okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Aşkın ve sevginin bu boyutu insanı yerle bir ediyor.
Peşimi bırakmadı gitti :/ ♡Alıntı
Aman Tanrım! Bu hayal beni her yerde nasıl da buluyor! Uyurken, uyanıkken her tarafta hep o! Ruhumu o kaplıyor.
Hey Tanrım! Bu biçare kullarını mutlu etmek için ya akıllarını başlarından alman ya da hiç akıl vermemen mi gerekiyor?
Reklam