Ebru Kalkan

Ebru Kalkan
@Sadeceebru
Beynimde hep manalı bir uçurum.. open.spotify.com/playlist/1Lfvkp...
Garip bir çarkın içindeyiz... Geçmişe özlem duymaktan Geleceğe umut bağlamaktan Şu anı yaşayamamaktan... Ne bir adım geri... Ne bir adım ileri... Askıda yaşamlar bizimkisi...
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hayatın tuhaf bir ritmi var. Tamamen ayırdına varabilmek biraz zaman alıyor. Yıllar. Hatta asırlar. Basit bir ritim değil bu. Ama yine de bir ritim. Tempo sürekli iniş ve çıkışlarla değişiyor; yapıların içinde yapılar, örüntülerin içinde örüntüler var. Akıl karıştırıcı.. Ama pes etmezseniz o aşinalığın içindeki unsurlar netleşiyor. Şu anda ritim hızlanıyor.. Her şey aynı anda oluyor. Örüntülerden biri budur: Hiçbir şey olmuyorken,olan şeyler de durur ama bir süre sonra bu hareketsizlik fazla gelir ve davulların çalmaya başlaması gerekir. Bir şey olması gerekir. Genelde bu ihtiyaç sizden kaynaklanır. Bir telefon görüşmesi yaparsınız. “Böyle yaşamaya devam edemem, değişmem lazım.” dersiniz. Ardından kontrolünüzde olan bir şey gerçekleşir. Sonra hiçbir şekilde kontrol edemeyeceğiniz başka bir şey olur. Newton’ın üçüncü hareket yasası. Etki tepki yaratır. Bir şeyler olmaya başladığında,başka şeyler de olmaya başlar. Ama bazen neyin niçin olduğunun, neden bütün otobüslerin aynı anda geldiğinin,hayattaki şansların ve acıların neden üst üste geldiğinin birçok açıklaması yoktur. Tek yapabileceğimiz,örüntüyü,ritmi gözlemlemek ve yaşamaktır.
Ruhumun gürültüyle işi yok,sessizliğe ihtiyacı var..
Geçmez, biliyorum. Ben düşmedim, bir yerlerimi kesmedim, kolum kırılmadı. Ben kötü bir hastalığa yakalanmadım, kabustan uyanmadım. Bendeki yara değil; kesik, kırık ya da korku Öyle bir şey değil. Bendeki sürekli boşluktan düşüyormuşum hissi, Devamlı koşuyor ama bir yere varamıyormuşum gibi. Kurduğum her cümle zihnimde intihar ediyor. Bu geçmez!
Gülmeyi deniyorum, gülmem de lazım çünkü gülmezem acı çektiğimi anlarlar ve ben ne hissettiğimi tarif edemeyecek kadar çok şey hissediyorum..