Canım çok yanıyor. Bu kadar sevdiğimi, bağlandığımı bilemezdim. Özlüyorum. Deliler gibi. Kendimi çok yalnız hissediyorum. Sanki tüm herkes oymuş ve bir anda yok olmuş gibiler. Unutamıyorum. Silemiyorum. Devam edemiyorum. Bütün renklerimi kaybetmiş gibiyim. Siyahlığın içinde kayboluyorum. Lütfen geçsin artık.
Sen kendine neler yaptın Esra? Nasıl bu kadar fazla canın yanıyor? Neden kendini anlatmaya çalıştın ki, neden seni tanımasına izin verdin? Bak işte seni bu kadar yakından tanıdığı için sende bu kadar çok derin yaralara sebep oldu. Kendin izin verdin ona anla artık bunu. Kendin yaptın ve çocuk gibi mızmızlanıp ağlamayı bırak. Kurtulmaya bak bu acıdan.
Ne sanıyordun ki Esra? Her şey düzelmiş, her şey yerli yerinde falan mı? Daha çok karmaşık işte. Bak, anla artık. Çabaların sonuçsuz. Boşuna çırpınışların. Bırak kaybol dalgaların arasında. Deniz karar versin nasıl şekilleneceğine.