Artık ne mutlu ne de mutsuzum.
Bu zamana kadar yaşadığım, soğuk bir cehennemi andıran sözde " insan " dünyasındaki tek gerçek bu. Her şey geçip gidiyor.
Bu ayın on altısında 31 yaşına gireceğim. Saçlarım beyazladı, yüzümde çektiğim acıların çizgileri oluştu diye insanlar beni 40 yaşında sanıyor.
Babam 3 yıl önce vefat etti. Bugün uzun süreden sonra canım çok acıdı. Hasta olan ablam hastanede ağlayarak" Her hasta olduğumda babayı çok özlüyorum, onu yanımda istiyorum, ona çok ihtiyacım var" dedi. Yutkunamadım...