Modernizmin buhranında çırpınan kul, bütün varlığını, hislerini, benliğini olmayan bir yerde yani ekranda yani yokluğun aynasında
aramakta ve ekrandaki imgeyi hakikate yeğlemektedir.
‘’Eylemsizliğin derin uykusunda kendilerinden geçmiş aydınlık bekçilerinin önünde cehalet çapulcularının Bilgi’nin hazinelerini yağma ettiklerini gördüm.’’ diye sızlanır Lübnanlı düşünür Halil Cibran.