Bence biri -ister çocuk, ister anne olsun fark etmez- gerçekten çaba gösteriyorsa, onu takdir etmek gerekir. Yoksa, neleri hâlâ doğru yapamadığını didiklemek değil!
Yumuşak, canlı renkli ve üzerine basınca hafif ses çıkaran oyuncakları tercih edin. Sesli oyuncaklardan çıkan sesler onları eğlendirdiği gibi sebep sonuç ilişkisi kurabilmelerine de yardım eder. Tüm bunlar bebeğin dış dünyayı tanımasında ve merakını gidermesinde ona büyük ipuçları sunar. Bebekle el çırpma oyunu da oynayabilirsiniz. Karşısında durup kendi ellerinizi çırparak ses çıkarabileceğiniz gibi, onun ellerini birbirine vurarak ses çıkarmayı da öğretebilirsiniz. Bu oyunlar onunla oynayan kişiyle etkileşimini derinleştirir ve sağlamlaştırır.
Çocuğunuza bebek bakımıyla ilgili yaşına uygun bazı sorumluluklar da verebilirsiniz. Siz kardeşinin altını değiştirirken oyalanması için ona şarkı söylemek, çoraplarını çıkarmak veya bez getirmek gibi bazı ufak sorumluluklar bebek bakımını birlikte oynadığınız bir oyun haline getirecektir. Çocuklar oyun oynamaktan ve anneleriyle birlikte vakit geçirmekten çok hoşlanırlar. Ancak sorumluluk verirken aşırıya kaçmayın ve yaşının ilerisinde beklentilere girmeyin. Burada amaç sizin işinizi kolaylaştırmak değil çocuğunuzun kendini değişen ev düzenine ait hissedebilmesini sağlamaktır. Eğer yardım etmek istemezse ona kızmayın, yargılamayın, bunu kabul ettiğinizi ve sorun olmadığını ona hissettirin. Canı istediğinde yapabileceğini söyleyin ve zaman zaman yardımını istemeye devam edin. Hazır ve istekli olmadığı halde onu zorlamak tam tersi daha fazla uzaklaşmasına neden olabilir.
Çocuğunuza ne yapmaması gerektiğini söylemek yeterli değildir. Yapması gerekenlerle ilgili mümkün olduğunca çok seçenek önererek sorun çözme becerilerini geliştirmelisiniz. Kızdığında yumruklaması için ona bir kum torbası alabilir veya bir öfke yastığı belirleyip ona vurmasını önerebilirsiniz. Eski gazeteleri yırtmak, gazete kâğıdından toplar ya da uçak yaparak uzağa fırlatmak, derin nefesler almak, belki biraz koşmak gibi önerilerle işine yarayacak baş etme yolunu bulmasına yardımcı olabilirsiniz.
Bazı ebeveynler bu önerilerin çocuklarını daha şiddete eğilimli yapmasından endişelenirler. Ne de olsa bir şeyleri yumruklamasına, fırlatmasına ya da yırtmasına izin verilmesi söz konusudur. Oysa tam tersi, öfkenin yarattığı fiziksel enerjinin başkalarına zarar vermeyecek, ka- bul edilebilir bir şekilde dışarı atılması çocuklar için oldukça faydalıdır. Burada amaçlanan, öfke, kaygı, kıskançlık gibi duyguları tamamen yok etmek değildir. Zira tüm duyguların hayatımızda önemli işlevleri vardır. Çocuk baş etmesi zor duygularını kabul edip bunlarla kimseyi incitmeden, etkili bir şekilde baş edebilmeyi öğrenmelidir. Duygularını isimlendirip çocuğa yansıtmak ve ona alternatif çözüm önerileri sunmak bu durumda çok yararlıdır.