Sonra hep büyüyorsun işte, bir kederli yüzü geçmişe teslim ederek ağır ağır yürüyorsun. Gönlünün susuzluğuna bir yudum su arıyorsun düştüğün çöllerde. Her vahada bir serabı büyütüyorsun gözlerinle ve her yanılgının bir hayal kırıklığı olduğunu anlıyorsun
Günaydın 🍀
Reklam
Sonra hep büyüyorsun artık, dişe değen dertleri gönlünü esir eder buluyorsun. Kaç umman geçildi gözlerinden gönlüne, kimse içini ısıtacak o son kulacı bir kez olsun atamadı. Yine de her fotoğrafta geçilmez ummanının Fatih’ini bulmuş gibi bakıyorsun
İyi geceler 🍂🌺
Sonra büyüyorsun ve yaşamın tüm sihri imtihan oluveriyor. Etrafında büyüyen yangınlara, su taşımayı bırakıyorsun yavaş yavaş. İçinin alevine dahi hükmedemezken, başkasının yangınını söndürecek su olamayacağını anlıyorsun. Yine de her fotoğrafta bir hayat kurtarmış gibi gülüyorsun
Günaydın 🍂
Sonra büyüyorsun işte, çocukluğunun ağır yükünü taşıyamayan omuzların düşüyor yanına. Fotoğraf da bir hüzünlü yüz beliriyor. Yokluğunu hissettiğin ne varsa, acı bir gözyaşı ile düşüyor gamzelerine. Her damla bir yokluğu, bir kimsesizliği taşıyor ölüm nehirlerine
İyi geceler ♥️
Sonra büyüyorsun işte, çocukluğun bir fotoğraf karesinde kalıyor. Sen her çekilen fotoğrafta o çocuk gibi gülmeye çalışıyorsun ama gülüşünde kocaman bir yetişkin uyuyor, bakışlarında göz kapaklarını yoran yaşanmışlık
Günaydın ♥️
Reklam