Sonra büyüyorsun ve yaşamın tüm sihri imtihan oluveriyor. Etrafında büyüyen yangınlara, su taşımayı bırakıyorsun yavaş yavaş. İçinin alevine dahi hükmedemezken, başkasının yangınını söndürecek su olamayacağını anlıyorsun. Yine de her fotoğrafta bir hayat kurtarmış gibi gülüyorsun
Günaydın 🍂
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sonra büyüyorsun işte, çocukluğunun ağır yükünü taşıyamayan omuzların düşüyor yanına. Fotoğraf da bir hüzünlü yüz beliriyor. Yokluğunu hissettiğin ne varsa, acı bir gözyaşı ile düşüyor gamzelerine. Her damla bir yokluğu, bir kimsesizliği taşıyor ölüm nehirlerine
İyi geceler ♥️
Sonra büyüyorsun işte, çocukluğun bir fotoğraf karesinde kalıyor. Sen her çekilen fotoğrafta o çocuk gibi gülmeye çalışıyorsun ama gülüşünde kocaman bir yetişkin uyuyor, bakışlarında göz kapaklarını yoran yaşanmışlık
Günaydın ♥️