Saiyara İbrahimova
@Saiyara
Şu anda okuduğu kitaplar
Boş bir bankta kulaklarında kulaklıkları ve gözyaşlarıyla oturuyordu. Boş bakışlarla önündüki ince sahneye bakıyor, kulaklığında ise ayrılıkla ilgili her hangi bir şarkının sesini duyuyordu. Ne dinlediğini veya şarkıda ne dediğini anlayamamış olmasına rağmen, kulaklıkları çıkarmayı reddetti. Gecenin karanlığında yalnız oturmuş, düşünüyordu. Yanlış olan neydi? Seçimleri ya da insanların lıt düşünceleri mi? Başından beri yanlış anlaşılmaya alışkın nazik bir kadındı.Herkesin önünde güçlü görünmeye çalışan ama en ufak bir kelimeyle bile kırabilen narin bir kızdı.
Yaralar derin mi? Belki evet, belki değil. Kim karar verebilir? Herkes kendi küçük yaralarını tercih ediyor.Şimdi, gecenin karanlığında, boş banklara bakarak ağlıyordu. Ne için ağladığını kim biliyordu? Nelki o banktda sevdiğini kaybetmişti? ya da belki de bankta sorun yoktu. Gözlerinin önünde karanlıkta kaybolan bir bank değildi, karanlığı yaratan bir kalpti. Bir yabancı bunu asla anlayamazdı, anlamadılar da. Birkaç saat sonra kalktı, gözlerini sildi ve eve gitmeye başladı.
Her şey yabancı için çok basitti: "boş bir bankta küçük bir kız oturup sebepsiz yere ağlıyordu"