Bir köşeye sıkıştırılmış çoçuk misali duruyorum etrafta, ruhum daralmış, etrafımda yüzlerce ses varken içimdeki sesi duyuyorum sadece..
Çoçukken sevdiklerime şimdi uzaktan gözüm yaşlı bakıyorum, çocukluk işte sevgiyle bakıyorduk etrafa ve diyorum kendime nasıl oluyor bunlar sevgiyle yaşatmamız gereken bir dünyayı ağlayarak yaşatıyoruz…
Ve sonunda birini bırakıyorum buraya hayal kırıklığına uğramış, sevdiklerine şimdi gözü yaşlı bakan birini ve dünyanın yalan olduğunu gören, kendine yönelen birini…