Gözyaşlarım uçta yaşıyorum demiştim bir iletimde…
Evet benim kaderim her daim göz yaşlarım uçta bir şekilde yazılmış. Akmaması için mücadele etmek, dalgınsın denildiğinde yalancı bir tebessüm etmem, boyun bükmeye inat gözlerim yere inerken görmüşüm kendimi…
Bu durumu idrak etmem ve sessizce kabullenişimi bırakıyorum şimdi buraya… sessizce, suskun bir şekilde anlatışlarım var içimde bir çok mevzuyu, duyabilenlere hitap. Yaşamak denilen kavram bir o kadar zor olmaya başladığından itibaren boşluğa bakar bakışlarım, içim bir o kadar yangın yeri ve beni tutan bir butterfly düşleri…