Baharın müjdecisi olmasına rağmen, daha solmadan en güzel halindeyken dallarından düşmesi sebebiyle edebiyatta ölüm ile yaşamın birlikteliğini ifade eden meyve vermeyen Kiraz Çiçeğidir Sakura.
Hislerin algılarımız üzerine etkisi ve inandırıcılığı öyle yüksek ki hissedileni, hakikat olarak algılarlar. Nasıl hissediyorsam öyleyim/ öyle, yanılgısına düşerler. Hissettiğim ne olduğumu gösterir şeklinde bir yanılgının kurbanı olurlar. Bir şeyin ne olduğuna karar verirken hislerini tek ölçü olarak alırlar.
Geçmişin nereye gittiğini, gelecekte bilhassa ölümden sonra insanı neyin beklediğine dair bir fikri olmayan psikoloji suskunluğunu geçiştirir ve insanı elindeki tek şimdi ile teselli etmek ister. "Şimdi ile yetin", der "Tek gerçek şimdi" der. Halbuki geleceğe olan ilgimiz bir vehim ve vesvese değildir, çıplak bir hakikattir.