Umut “ babamın mezarına toprak atamadım abi,” dedi bana dönerek. Oradakiler ‘ sen de at, sen de at’ diyorlardı. Ben babamı gömemem, dedim. İnsan babasının ölümüne inanmıyor sonra. En çok buna şaşırıyorum. Herhalde gözümüzü açar açmaz tanıyoruz da ondan. Bizi her şeyden koruyan, ekmeğimizi getiren bir güç, bir kuvvet o. Yani masallaşıyor kafamızda biraz.