heva vü mahsun
natitrek..
yoğun duygularla, öyle düşünceli, öyle vakitsizdi
sorgusuz ve sual in paradoksuyla meşgul
cerayan edecek bir saadete gebeydi
cendereli yolun başında
kendini bildi bileli, yek be yek..
hayat akıyor
zamanın içinde küçük bir an
an'ın tam ortasında büsbüyük sen..
belli
artık kaçamam senden
kendi içimde benden daha uzun bir iç muhasebe
ve sonuç:
SENDEN KAÇMAK İSTEYEN KİM?
bağırmak çare değil sanırım
masumca bir bakış
anlamak isteyene, incesinden serzeniş.
lügatın kenarında duran kahve
kahvenin tokatlayan ve aynı zamanda okşayan tınısı
ardında derin derin yağan yağmurun kokusu
arada bir de öfkesinden çatırdayan göğün yüzü
hanenin çehresine armağan niteliğinde SENİN SESİN
derken musmutlu uyku uyanıklık yeniden doğan ben..