Ay inmişken gökyüzüne
Hüzün düştü kalbime
Ne zaman alsam,kalemi elime
Yokluğuna dökülür kelimeler
Gözümün mührü,kalbimin ateşi
Cennet gülüşünü gördükçe
Hiç bir söz yetmiyor seni yazmaya ve anlamaya
Hiçbir şey ilham vermiyor
Senin gibi bana.....
Suskun sanıyorlar beni; değilim.
Anlamadığım ve anlaşılmadığım bir dünyada kelimelere küsüm sadece.
Yalnız sanıyorlar beni; değilim.
kimsenin kalabalığı olmadım kimseye kalabalık edemem dünyamda.
Sadece kendi içinde kendime göre dengem var ve birdaha kırılırsam, Toparlanamama endişesi taşıyor yüreğim.
Bu yüzden sadece kendime güveniyorum. Anlamakta zorlandığım bu dünyada anlaşılmayı beklemiyorum.
Ben böyle iyiyim...
...