Oh, öylesine fani ki insan, varlığının asıl güvenini gördüğü yerde bile, kendi varoluşunun tek gerçek etkisini yaptığı yerde, sevdiklerinin hatıralarında, ruhlarında bile sönüp, yitmek
zorunda, hem de onca tez!
Siz ahlak sahibi insanlar öylesine kaygısız, öylesine kayıtsız görünüyorsunuz ki! Sarhoştan yakınıp akılsızı aşağılıyorsunuz; bir papaz gibi yanlarından geçiyor ve bir sofu Tanrı'ya nasıl şükrediyorsa, sizi de onlar gibi yaratmadığı için Tanrı'ya şükrediyorsunuz. Ben kaç kez sarhoş oldum, tutkularım hiçbir zaman delilikten uzak değildi ve bunlardan pişmanlık duymuyorum: Çünkü anladım ki, büyük işleri, mümkün görünmeyeni başaran sıradışı insanların eskiden beri sarhoşlar ve deliler olduğunu ilan etmek gerek.
Siz insanlar, diye çıkıştım, bir şey söylemek için, hemen
ağzınızı açarsınız: bu ahmakça, bu akıllıca, bu iyi, bu kötü!
Ne demek oluyor bunların hepsi? Bunun için bir faaliyetin iç
ilişkilerini mi araştırdınız? niçin meydana geldi, niçin
meydana gelmek zorundaydı, bunun temelindeki sebepleri
kesinlikle ortaya çıkarabiliyor musunuz? Bunu yapsaydınız,
yargılamakta bu kadar aceleci olmazdınız