Sinem işçimen

Sinem işçimen
@Sarrya
Pénc demsalên kerikî, di hêsrên te de dinivin..
Ve kitabın sonu şöyle bitiyordu ; o ilk gördüğü, tanıdığı, güvendiği, sevdiği insan değildi artık! " seven yanılmış, sevilen yabancılaşmıştı"
Reklam
İnsanlar değişmek zorunda. Pislenirlerse banyoya götürürsün onları, güzelce yıkarsın, temiz giysiler giydirirsin, iyileşirler. Öyle işte... Peki ama ruhlarını nasıl temizleyeceksin? İşte önemli olan bu.
İnsanların ruhunu parçalıyorlar... Pis, çamurlu elleriyle insanın ruhuna dokunmaları çok daha büyük acı verir.'
Bazen kalbimde öyle duygular uyanır ki, nereye gitsem bütün insanları gerçek arkadaş ve adalet duygusuyla yürekleri kavrulan ateşli kişiler olarak görürüm. Hepsi iyi, hepsi neşeli, hepsi cömert ve yumuşaktır gözümde… Kimsenin kimseye ihtiyacı yoktur ve komşusunun mutluluğunu kıskanmaz hiçbir aile… Bütün dünyanın ahenk içinde yaşadığı bir dönem düşünürüm. Herkes ayrı mutluluk şarkısını söylüyor dünyada… Böyle bir hayatın varlığı ne kadar güzel olur değil mi?
İnsanların şu anda içinde bulundukları felaket, yeryüzünde özgür insan sayısının az olmasından kaynaklanıyor, derdi Nikola. Rüyalarımıza bile ipotek koydular ve kabus olarak sundular bize. Söyleyin, böyle yaşamıyor muyuz?