Sırtımda çok yük varmış gibi, ama işin garibi şu ki ben daha bir çocuğum.
Gözlerim hafiften kapanıyor, oturduğum yerden kalkasım yok, ağızımı açasım yok. O derece yorgunum...
Tüm Dünya’nın yükü bendeymiş gibi, ama halbuki öyle değil. Çünkü ne dertler var benimki yanınlarında kum tanesi gibi kalır.
Çok yorgunum, ama öyle böyle değil.
Nasıl anlatsam anlarsın kafamdaki o acıyı?
Bugün geceye kendimden bir parça bırakıyorum.
“Vadim Kiselev - Alone in the dark”