Bir çocuk varmış. Bir gemi yapmış. Bu gemide banyo, oturma odası, mutfak varmış. İçinde 2 kişilik bir ev barındırıyormuş. Bu evde her türlü sanat çalışması, renklendirme, huzur, sakinlik, şıklık varmış. Gemiye 2 kişi bindirmiş. Ve kuvvetli rüzgarın etkisiyle gemi çook uzaklara yol almış. Gemide herkes mutluymuş ta ki birbirlerine alışana kadar.
Çevresine alışan kişi o gemiden, düzeninden, kurallarından sıkılmaya başlamış. Onun hayali kuş olup bir gemiden diğer bir gemiye konmakmış.
Tüy biriktirip biriktirip kendine kanat yapmış. Ne kadar alışmış olsa da artık o gemide kalamazmış. Onun artık kanatları varmış.
O gemi bu gemi uçup uçup durmuş. Yeni heyecanlar aramış. Ama aslında sürekli uçmaktan artık gemideki o seyahatin huzurunu unutmuş. Uçmak artık ona bir heyecan değil zulüm olmuş ama farkında değilmiş