Günlerin hiç bir anlamı kalmadı.
Aylarında sözü bitti.
Ya yılları nasıl ifade edebilirsin..?
dik duruşların hesabı sorulur...
Diz çökmeyen karakterin yargısız infazı yapılır idam sehpasında...
Temasız nefs lerin hesabıdır meze olduğu masalarda...
Vazgeç mediğiniz vicdanların hesabında kalır ve kalınırsnız.
(.....)
Mahalle mektebi uzak...Kış, soğuk, kar...
Paltom yok...Üşüyorum, ellerim donuyor...
Annem Haki renkli bezden bir çanta dikti bana.
Kitabımı defterimi çantama koyuyorum.
Soğukta elim üşüdüğünde çantayı tutamazdım kolumun altına sıkıştırırdım; soğuktan korunmak içinde elimi çantanın altına alırdım.
Okul dönüşü eve gelince ellerim sızım sızım sızlar...
Bi akşam, eve geldim yine, annem: "Çantan nerde ?" dedi...
Eğilip kolumun altına baktım, çanta yok..
Babam bu olayı sonraları çok başka türlü anlatırdı...
"Yepyeni bir çanta almıştım...Çok pahalı bir çanta...Çok güzel bir çanta...Sağlam çanta...
Üç gözü vardı çantanın...O güzelim çantayı taşıdığı ilk gün yolda düşürmemiş mi elleri üşüyüp de...Vah benim oğlum..."Çantan nerde?'
diye sorup da kolunun altında göremeyince çantayı, başladı ağlamaya...'Ağlama oğlum, ben sana daha iyisini alırım' dedim. Daha güzel bir çanta aldım.."
Babam böyle anlatırdı; anlata anlata, bu anlatıklarına iyce inanmıştı...
Babam, içinden geçenleri, dileğini anlatıyordu.
Dileğini olmuş sanıp, inanarak anlatıyordu...
Hiç bir zaman : baba öyle değildi diyemedim...
O, gülerek anlatırdı, bende gülerek dinlerdim..
Çoğumuz kendi suçumuzmuş gibi yoksulluğumuzdan utanırız...
Bende yıllarca yoksuluk ayıbımdan utandım, taa yazar olana dek...
Çoğunluğun yoksul olduğu ülkede, yoksulluğun değil, varlıklılığın daha utanılması olduğunu yazarlığa başladığımda anladım.."
Böyle Gelmiş...Böyle Gitmez / Azîz Nesin
Yüreğini yakan felaketler varsa...
Yangınını söndürecek mucizelerde vardır elbet.
(.....)