Gençtim işte şehrin o yatık raksından incinen yine bendim
gelip bana çatardı o ruh tutuşturucu yalgın
onunla ben
hep sevişecek gibi baktık birbirimize.
bir kez öpüşebilseydik dünyayı solduracaktık.
İsmet ÖZEL
hiç koklamadan kokunu hiç hissetmeden öpüşünü biliyorum belimde parmaklarının kıvrımlarını hissediyorum yağmur damlalarının toprağa karışması gibi senin olan ama senin olamayan kalbimin eriyip gitmesini izliyorum
uzun bir şiirin son dizesindeyim
bir sağnağın son damları kaldı içimde
bağıracak gücüm yok, fısıldasam kimse duymuyor
sokaklara çıkıyorum ellerim yüreğimde
benim gördüğüm şeyleri kimse görmüyor.