Saye

Saye
2.17 ;
‘Hatıralarım bile lekelendi, sizin hatıralarınız lekelenmesin diye uğraştım ama ben.’
Alıntı
Reklam
‘Çaresizliğin herkesin dilinde farklı bir anlamı, her yürekte ayrı bir acısı olurdu. En büyük çaresizlik kalabalıkların arasında, en büyük felakete tutulmak ve o kalabalığın ortasında solup gitmekti. Belki o kalabalık fark ederdi ama bazıları daha çok harlar, bazıları da seyrederdi. Çünkü bu çaresizlikti. Ben çaresizliği tatmıştım, ben kendi çapımda bir çaresizlikle uzun zaman savaşmıştım. O geniş çapımın içinde çaresizlik üstüme bir kefen gibi örtülene dek de sürmüştü savaşım.’
‘Bu bir yıkımdı, yıkılan bendim altında kalan onlardı. Ölen bendim, can çekişen onlardı.’
Alıntı
‘Her bir parçam ona yenilmek için tutuşuyordu. Ona yenilmek yeniden doğmak gibiydi. Yenilgiyle doğan bedenimin onun bedeninde zafere ulaşması gibiydi.’
Alıntı
‘“Senden nefret ediyorum.” dedim sanki bunu söylesem onu yakacakmış gibi. Sanki ondan nefret etsem bile ona duygu beslediğim için sevinmeyecekmiş gibi. “Seni sevmekten nefer editorum.” dedi ve bu sefer tamamen dürüsttü.’
Alıntı
Reklam