Saye

Saye
2.17 ;
‘Anne çok canımı yaktılar. Öyle bir yaktılar ki ne ölüyüm ne de diri. Bir mezarım bile var anne. Kızın yaşarken onu toprağa gömdüler. Uyan artık, uyan. Öyle bir öldüm ki anne gömülmeyi bile sorun etmedim. Öyle bir parçalandım ki benimle ilgili her şeyin o mezara gömülmesine göz yumdum. Ben kendimi yaşarken öldürttüm çünkü zaten yaşamıyordum. Anne çok kötüyüm. Deniyorum, elinden geleni yapıyorum ama ben artık iyi olamıyorum. Kızın hiç iyi değil. Ölmelere doymuyorum anne. Bir şey yap, canım çok yanıyor.’
Alıntı
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
‘İnsan en çok katilini seviyormuş.’
‘- Ye. Biraz daha beslenmezsen bayılıp kalacaksın. +Yiyorum. -Kendini mi? Çökmüş görünüyorsun.’
Alıntı
‘Bitti. Bittim ben. Hepsini kaybettim ve hiçbir şeye dönüştüm. Suçlu sen değilsin, suçlu ben değilim, suçlu belki kimse değil ama yokum işte. Savaşmayacak mıyım? Savaşmaya elbette devam edeceğim, yıkılmam öyle kolay.’
Alıntı
‘Severken de gidebilir insan.’
Alıntı