Değişimler hep sancılı olur, alışmak da öyledir. Acı çeker insan. Yapayalnız gibidir kalabalıklarda. Ya da onlardan biri değilmiş gibi hisseder. Karanlıkta gözüne fener olacak küçük de olsa bir ışık arar. Önemli olan o ışığı ihtiyacı olana buldurabilmektir.
