Çünkü müvekkilimin basit kafasında, şefik yüreğinde, sakat bir palazla sakat bir çocuğun hayatı aynı derecede mukaddestir, ikiside aynı sevgiye, aynı derecede esirgenmeye muhtaçtırlar...
Delilerin deli olmayanlara benzemesi çok korkunç bir şeydir. Delileri tetkik eden doktor, ister başka bir adam olsun, mutlak içinden kendi aklını şüphe etmeye başlar. O kadar deliyle ilk temas –şayet burhan içinde değilse– insana onun da herkese benzediğine, belki her adamın içinde içinde bir delilik olduğuna hükmettirir.