Ölürsem senin bildiğin bir suya at beni,
Dolaşayım bütün denizlerini yüreğinin,
Kaplayan sessizlik olsun aşkımın dikenlerini
Çünkü denizin ve aşkın dalgalan
Gözlerinin ölümsüz külüne çıkar,
Senin göğsüne kıvrılır, tavşanlara kıvrılır,
Yaşama kanı aydınlığa çıkar.
Çıkar toprağımdan ülkemi,
Uçayım çiftliklerine yüzünün,
Gümüş ormanlarına gökyüzünün.
Daha kendi gezegensel vatanımızı bile düzene sokamayan, düşmanlıklar ve nefretlerle bölünmüş, çevremizi yağmalayan, birbirimizi gerek bilinçli bir şekilde gerek öfke ve dikkatsizlik yüzünden öldüren, üstelik yakın zamana kadar, Evrenin sadece kendisi için yaratıldığına inanmış bir tür olan bizler... biz mi uzaya çıkacağız, dünyaları hareket ettireceğiz, gezegenleri yeniden düzenleyeceğiz, komşu yıldız sistemlerine yayılacağız?