İyi gecelerrr. Murakami okuduktan sonra hiçbir kitap ilgimi çekmemeye başladı fakat evde kitaplığımda okunmamış kitaplarım var ve bu sürede olabildiğince çoğunu ve mümkünse hepsini okuyup bitirmeye çalışacağım. Kafkayla başlıyorum bu gece.
Uzun zamandır ortalıkta yoktum pek kitapta okuyamadım açıkçası biraz dizi film izlemeye yönelmiştim finalleri atlattıktan sonra 1 tane bütüm vardı ona girdim ve akşamına şehir dışına çıktım. Şimdilik evdeyim kitap okumak açısından bu ara tatilimi dolu dolu geçirmek istiyorumm.
Belli bir yaşı geçince yaşam dediğin, sahip olduğun şeyleri sürekli olarak kaybettiğin bir süreçten öteye geçmez hale gelir. Önemli şeyler birer birer tarağın dişlerinin dökülmesi gibi insanların elinden kayıp gider sevdiğin insan önce biri sonra diğeri hayatından yok olup giderler.
Aomame’nin ağladığı, kolay kolay görülecek bir şey değildi. İçinden ağlamak geldiğinde, aksine öfkelenirdi. Başka birilerine ya da kendine. Bu yüzden onun gözyaşı dökmesi oldukça nadir bir durumdu. Fakat aynı şekilde, bir kez gözyaşları akmaya başlayınca da asla durmazdı.