Şeyda özdemir
@Seaurora
27 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Kendinize biçtiğiniz hayaller ile hayatın dayattığı gerçekler arasındaki uçurum açıldıkça, o boşluğu keder doldurmaya başlar.
Önmeli olan varmak değil, yolda olmaktır.
“Bir kişilik, benlikten daha yüksek değerlere yönelmemişse kaçınılmaz olarak yozlaşma ve çürüme baş gösterir.”
Toplumlarımız önceki nesillere oranla daha fazla acı çekmiyor, ama acıya tahammül artık bir erdem değil.Dolayısıyla, gerek ruhsal, gerekse de bedensel ızdırap, bir an önce kovulması gereken birer ifrit gibi mütalaa ediliyor.Depresyonun biyokimyasal dili bizi anlamdan ve anlatıdan mahrum bırakıyor.
Narsistik klon bütün dünyaya yayılırken, biz de hakkın gücüne değil, gücün hakkına inanmaya başlıyoruz.