Okudum bitti
İclal Aydın
Salkım Sokak no:3
Çıkar çıkmaz büyük bir heyecanla alıp satırların arasına kaybolduğum bir kitaptı yine.İzmir’de bir sokak hikayesi Göçlerle dolu dostluğun kardeşliğin paylaşmanın yaşandığı aşklarla acılarla yoğrulmuş bir yaşam. Hikayeyi bize Mert anlatıyor. Babasının tayinin çıkmasıyla Salkım sokağa gelişleri oradaki dostluk ve arkadaşlıklar. Edis Ayda Nevzat Şakir Dede Komiser Yunus … Ah o Edis’e nasıl da üzüldüm tıpkı mavi Tuna ‘daki gibi bi yarım kalmışlık….
Tam bizim çocukluğumuz aslında anlattığı tarihlerde çok birlikte büyümüşüz hissiyati uyandırıyor çok duygulanarak üstünde çok düşünerek şiirlerle sanatla günümüz sıkıntıları ve tabii ki Sezen Aksu ve o sokakta yaşayarak okudum.
***
Değişimin huzursuzluğu ile baş etmeyi öğrenmem gerekiyordu ama daha yolun çok başındaydım kader ve şans dediğimiz şey bizim düşündüğümüzden daha güçlü…
insan hayatı tanımadığı kişiyle çarpışıyor aslında ya da tanidigi ama anımsamadığı kaderini ince iplikler ile birbirine bağlı çiçekler gibiyiz….
İçinde bulunduğumuz bu anda yine şarkısı ve kişileri ile beraber hafızamdadaki yerini alıyordu…
bazen hayatın içindeki bazı küçük şeyler ne büyük anlamlar sürüklüyor peşinden…
İki parçacık bir kez birlikte olduklarında uzayın neresinde olurlarsa olsunlar aralarındaki bahane nedeniyle birlikte hareket ederler birbirlerini görmeseler de o bağ hiç kopmaz asla!…
Böyle soru sorulur mu hiç ? Sahi benim yurdum, evim neresi ?neresiyim ben ?neredeyim ?nereliyim? nereye gidiyorum? neyi arıyorum neyi buluyorum ben ?
Çünkü gittiğinde diyordum aslında bir yere değil birine dönmek istersin….
Siz kalanlara çiziyorsunuz küçük küçük evleri hayatları kalanlar için yazıyorsunuz kalanları anlatıyorsunuz filmleri hikayeleri kalanlar için söyleniyor şarkılar gidenler yaşıyorsun