Ağlayabilir miyim gönlüm müsadenle,
şöyle katıla katıla şimşekli bir gökyüzü gibi?
Öylesine ama, ölesiye, bu can çıkana kadar bedenden!
Nefsimin nefesi kesilesiye, pembe güller mor menekşelere düşesiye, sol yanımın ateşi yükselesiye kadar.
Kendi omzumda kimseciklere yük olmadan, ağlayabilir miyim?
HZ. MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN RÛMÎ