Aradan saatler geçti. Ne kadar yorgun olsa da uykusu sürekli bölünüyordu. Ara ara dalıyor ve aklı, duruma dair değerlendirmelerle karmakarışık bir hâlde uyanıyordu. Will'in ünlü sözünü bir kez daha hatırlatmıştı: "Zamanımızın çoğu bekleyerek geçer. Bir Orman Muhafızı'nın en kıymetli varlığı sabrıdır."