Hiç aklında yokken biri çıkar karşına. Önce hal hatır sormalar, sonra da uzun uzun konuşmalar derken alışırsın ona. Her gece yatmadan en son ona 'iyi geceler', her sabah uykulu gözlerle ilk ona günaydın dersin...
Seversin işte..
Hem öyle çok seversin ki gönlünden çok aklın onda kalır hep. Kendinden çok onu seversin, onu düşünür, onu önemsersin.
En sonunda tamamen kaybedersin. Ve birini asla kendinden çok sevmemen gerektiğini, göğsünün altında ki tarifsiz sızıyla öğrenirsin...
Alıntı