Yazar ise çoğu zaman polisle, savcıyla, kimi zaman da okurla ya da eleştirmenle saklambaç oynuyordu:
"Ben bir gölgeyim sayfanın ortasında, ne sen bunun farkındasın ne de polis farkında."
"Halide Çavuş, savaştığın gibi dans ediyorsun" diyor. Halide Salih'in gözleri doluyor. "Ne demişti hemcinslerimden biri? Dans edemediğim devrim devrim değildir. Cumhuriyet'le kadınlar dans etmeyi öğrendiler. Utanmadan, korkmadan ... Ayaklarını özgür yarınların temposuna uydurarak. Sağ olun Paşam ... "