Erkan ile Söyda, günlerce süren yorucu bir yolculuğun ardından İstanbul’a vardılar. Başlarını koyacak ne bir ev ne de yanlarına gidebilecek bir dost bir ahbapları vardı koca şehirde. Yaklaşık on gün boyunca parklarda, inşaatlarda kalarak yaşam mücadelesini sürdürürler. Hoş ki mevsimin yaz olmasından dolayı geceleri soğuktan etkilenme gibi bir sıkıntıları olmuyordu. Sabahın erken saatlerinden başlayıp akşamın geç saatlerine kadar kapı kapı iş arayışına girdiler. Hangi kapıyı çaldılarsa ya açılmadan geri dönüyorlar yahut açıldığı gibi yüzlerine kapanıyordu. Karşılaşmış oldukları onca olumsuzluklara rağmen ikisinde de en ufak bir ümitsizlik belirtisi yoktu. Gayet iyi biliyorlardı ki elbet yüzlerine kapanmayacak, ömürleri boyunca her vakit açık duracak bir kapı olacaktı. Amaçları, araya araya o kapıya ulaşabilmekti.
KALBE İNEN KURŞUN / Syf no: 30