Sensizliğin boşluğunda kaybolur cümleler,
Bir “sen” dolusu, eksik kalan heceler
Bir ben miyim yalnız kalan,
Yoksa sen misin, bende tamamlanan?
Bir geceye sığmayan dualar gibi,
Sabaha varmayan rüyalar gibi,
Sen içimde sessiz bir fırtına,
Ben ise suskun bir liman gibi.
Sana dokunmayan ellerde titrerim,
Sana varmayan yolları beklerim,
Bir adım ötemde hapsolmuş gibi,
Sonsuza yürürken sende tükenirim.
Sen mi beni kaderde yazan,
Yoksa ben mi sana adanan?
Bir ben miyim yolunu kaybeden,
Yoksa sen misin beni bulamayan?
Bir nefes gibi içimde yankılanan,
Duyduğum her sessizlikte saklanan,
Bir bakışın var ya hani,
Bin cümleyi anlamsız kılan.
Gözlerimde eski bir yangın,
Dudaklarımda titreyen anılar,
Sen geçmişten gelen bir hatıra,
Ben ise mazide kalan yarınlar.
Bir ben miyim düşlerinde hapsolan,