Seher yıldız
@Sehermansur2
Ars longa, Vita brevis
Adama makine gibi görmüştü ruhunu ama ruh satın alınmıyordu yeniden veya tamiri uzun zaman alıyordu
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çünkü sorgulamadan önce alışmayı öğretiyorlardı bizlere. Çünkü biz, olmamız gereken şekle, olmamız istenen şekilde giriyorduk. Tüm dönüşümlerimizle, doğuştan kilitlenmiş ve kodlanmıştık. Her tuş bir lobuna aitti beynimizin ve kumandası ötekilerin parmaklarıyla çalışıyordu. Elbette toplumsal kuralları kabul edecektik ama kişisel kurallardan ayırt edememiştik. Böylece benliğimiz tecavüze uğramıştı ötekilerce ve biz de başkaları için ötekileşmiştik! Bu kaosu kabullenmiştik en baştan, çünkü ilk alışkanlığımızdı kabullenmek. Güzel ve çirkini bedenlerde aramıştık, özü kaybetmiştik. Su gibi dururken, balçık olmuştuk. Herkes birbirini yıkamak yerine, balçığa banarak yemişti. Ve kirli kürdanlarla temizlemeye çalıştığımız ömrümüzü daha da sıvamıştık çamurla.
“İsteseydin beni indirirdin kalbinden ama sen yapmadın. Sonsuz katlı ve adeta bana ayrılmış gönlüne, gönlümü katmayı nasıl da beceremedim?”
Tüm vagonları ayrı raylarda giden bir treni andırıyordu.
Hepimiz derinlere bazı hisler gömmez miydik kimi zaman? Endişe ediyordu çünkü çarmıha gerilmek istemiyordu, kumlarla örtülmüş bedenine kirlenmiş ellerin attığı taşların değmesini de istemiyordu.